Ebubekir ÖZÜDOĞRU (Şair-yazar) | Türkülerle Erzurum

Ebubekir ÖZÜDOĞRU (Şair-yazar)

Ebubekir ÖZÜDOĞRU (Şair-yazar)
Bu haber 29 Oca 2017 Paz 5:22 tarihinde eklendi.
mm
Paylaş:

1976 yılında Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı Büyük Tüy köyünde dünyaya geldi.İlk ,orta ve lise öğrenimini Erzurum’da tamamladıktan sonra Selçuk üniversitesi iktisadi ve idari bilimler Fakültesi Kamu yönetimi bölümünden mezun oldu Örgenciliği’nin geçtiği Hicret yurdunda sırasıyla Öğrenci temsilciliğiyönetim memuru ve müdür yardımcılığı görevi yaptı 2004 yılında İ.Y.C Konya şubesi bünyesinde acılan Mevlana yurdunda müdürlük yaptı.2006 yılında Hicret yurdunda Müdürlük görevine başladı Halen hicret yurdunda müdürlük görevine devam etmekte, evli ve bir çocuk babasıdır.Şiir ve Makale yazmayı ayrıca okumayı çok sever…

Mehmedim
Bugün şehit oldun haberini aldım.
Askere uğurlanışın gözümde canlandı,
Sanki düğünün var, herkes mutluydu seni uğurlarken,
Annen son kez seni süzdü o gece,
Yavrum kınalı kuzum, gidişin hayır getire diyordu,
Babanda son kez sana baktı, o gece,
O duygularını içine akıttı,
Yiğidim vatan sana emanet diyordu,
Sevenlerin hep o yürekli tılsımı haykırmak istiyordu.
Bu vatan için şehitlik varsa bütün canlar feda olsun diyorlardı.
Başka vatanımız yok, bu topraklar çok şehit verdi.
Bu kutlu dava için kıyamete dek şehitler hep var olacak diyorlardı.
Hani BEDİR savaşına çıkan MEHMEDİM ne diyordu,
Ya Resulullah (sav) bende geleyim,
Sen daha küçüksün diyordu efendimiz.
O da ısrar edince izin verilmişti ya,
Aynısı Çanakkalede meydana gelmedimi,
Eli silah tutan herkes askere alınıyordu.
Bir okula gittiler, bir sınıfa uğradılar o gün,
Hani MEHMEDİM küçüktüya beni alsınlar diye,
Ayak ucuna basıyordu uzun görünsün diye,
Komutanım benide götürün diyordu.
Ya KOCA SEYİT ne yapmıştı,
Arkadaşlarının şehit olduğunu görünce,
Yalnız başına kaldırdı mermiyi,
Vurdu düşmanı çiğnettirmedi vatanını,
Rahat uyu MEHMEDİM diyordu.
Mehmedimin gönlü imanla fışkırıyordu.
O gün şehitlik mertebesine yükselmişti MEHMEDİM,
Gül diyarının gül sakini olmuştu artık.
Mehmedim yere düşmeden ruhun yükseldi,
Şehitlerin zikredildiği semaya uçarken,
Gülünü kaybeden anne şehit annesi olmuştu,
Kardelen çiçeği gibi,
Karın içinde yüzeye çıkamadan şehit veren baba,
Şefaatini istiyordu artık..
Mehmedim gonca gülken şehadet şerbetini içmişti.
Vatan için,bayrak için,namus için nöbet tutarken dahi,
Zaman senin için kutsaldı,
Sevdiklerine bir kelime yazmak mehmedim için israftı.
O eli tetikte gözleri uçsuz bucaksız ufku seyrederken,
Anam,babam,bacım,kardeşim sakın üzülmeyin diyordu,
Anan şehit olcağını rüyada görmüştü o gece,
Rüyada şehit olurken, sevdiklerin seni uğurlamıştı.
Senin için zaman durmuştu artık.
Gül diyarının cennet gülü olmuştun.
Gülüstan bahçenin solmayan çiçekleri,
BİZ sizlerin şahitleriyiz.
Ebubekir Özüdoğru

 

Gurbet
Gurbetin ağır yükünü almışım,
Gelen geçene sorarım nereye gidiyorum.
Tanınmaz bir bakışla bakarlar bana,
Haykırmak istiyorum dostlarımı özledim.

 

Gurbette yalnızlıklar içindeyim,
Zaman geçmiyor, tek tesellim dostlarım.
Sizi özledim, hayalinizle geçiyor günlerim.
Haykırmak istiyorum dostlarımı özledim.

 

Eşten, dosttan, anadan ayıran gurbet,
Hasretin, sılanın yandığı gurbet,
Garibi garip, dertlisi dertli,
Haykırmak istiyorum dostlarımı özledim.

 

Gurbette bülbül baykuş olmuş figan eder.
Gönül dosttan ayrılmış yalnızlığa feryat eder.
Çilenin, garipliğin yuvası gurbet,
Haykırmak istiyorum dostlarımı özledim.
Ebubekir Özüdoğru

 

Dosta
yine ayrılık göründü hayatımızda
geçmiş hatıralara sarılmak
geleceğe umutla bakabilmek
ayrılık kervanı cuma akşamı yürüdü
iliklerime kadar hissettim ayrılığı
o tebessüm çehrenle son birkez
dönüp el salayışınla gönül hicrana büründü
ama bu kapanış değil bir başlangıç diyordu gönül
uzaklarda olmak dostttan ayrılmak zor oldu
yoksa gönül taş basar hasreti sevgiye dönüştürür
vefaya sadık dosta selam olsun
Ebubekir Özüdoğru

Gerçek Benim

İnce ince yağan karın altında yürürken,
Beni benden alıp, başka iklimlere götüren,
Yol önümde uzanırken yalnızlık tek arkadaşım,
Ağaçlar yanımda birer insan gövdesi gibi,
Sessiz sedasız bekleyen sığırcık kuşlarını görüyorum,

Mezarda yatanların seherde beklediği fatihayı okurken
Kendimi orada gördüm gerçek hayatı buldum.

Adımlarımı atarken dünyanın ağır yükünü almış yürüyorum.
Kış soğuğu vücuduma değince ezanla uyandım.
Sıcaklığı buldum, hayata döndüm.

Ebubekir Özüdoğru

DADAŞIM
Hasretin var dilimde,
Nakış nakış işledim seni yüreğime,
Sana varacağım günü konuştum kendime,
Fısıltıyla konuştu, geliyorum diye..

Dağa, taşa ,kuşa her şeye seni koydum.
Çiçeğe, yaprağa toprağa seni sordum.
Akan dereye, pınara seni dedim.
Fısıltıyla konuştu DADAŞIM diye..

Geçmişte savaşlarda her yerde seni buldum.
Anamı, bacımı, kardeşimi kucağında gördüm.
Şehitliği, gaziliği yüce mertebeleri yaşadığını gördüm.
Fısıltıyla konuştu ben DADAŞIM diye..

Gün bitti, güneş batmadı yüreğinde,
Gönlünü kabre değil ,gül bahçeye çevirdiğin,
Tarih seni sorduğunda ,hakkını verecektir yazıldığında,
Fısıltıyla konuştu, bu DADAŞIM diye…

Anadoluyum, bana gelene kucak açarım.
Değerlerime saygılıysa sevgimi ona saçarım.
Yüreğimi eline verir,huzura kavuşurum.
Palandöken konuşuyor , bu DADAŞIM diye..
EBUBEKİR ÖZÜDOĞRU

Erzurum
Bayrağımın Hilalısın,
Gönlümün Yıldızısın.
İmanlı Gönüllerin Sesisin.
Yüreğimsin ERZURUM.

Birlik-Beraberliğin sembolüsün.
Doğunun Güneşi,Gözümün Nurusun.
Gurbette, İçimde Yanan Ateşsin.
Sevgimsin ERZURUM.

Palandöken Dağınla Çok Güzelsin.
Alvarlı Efe’nin Ağzıyla Dualısın.
Peygamber Varislerinin Olduğu Yersin.
Muhabbetimsin ERZURUM.

Sadakatin, İhlasın Diyarısın.
Savaşlarda Boyun Eğmeyen Dadaşsın.
Nene Hatunların, Kara Fatmaların Şehrisin.
Huzurumsun ERZURUM.

Ramazanda Bir Başkasın,
Rabbimin Rahmetiyle Coşarsın.
Yüreklere Sevgiyle Taşarsın.
Işığımsın ERZURUM.
Ebubekir Özüdoğru

Hayatımızın Gayesi
Sevgiye hasret kaldı bu yürek,
Her şeye samimiyetle bakmak gerek.
Gaflet uykusunda olan anlamaz.
Anlamak için ihlaslı bir göz gerek.
Sevmek her insanın harcı değil,
Gönlünü semaya açmak gerek,
Hem okyanus olacan hem ırmak,
Sevgiye hasret gönüllere akmak gerek..
Gönüllerde ateş yakmak için,
İbrahim olmak gerek.
Temiz ve iffetli olmak için,
Yusuf ile Meryem olmak gerek.
Gönüllere hazan olmak değil,
Gülüstan bahçesi gibi açmak gerek..

Hocam
Yeni emekleyen bir çocuk gibi,
Yaslanacak bir ağaç arar gibi,
Hep aradım sizi,
Olması gereken yerde ve zamanda,
Sizi buldum,

Güneşin sıcaklığı gibi,

Ana kucağı gibi,
Baba şefkati gibi,
Yüreğinizi açtınız bize,
Çölde susuz kalmış gül misali,
Bülbülün güle hasreti gibi,
Aşıkın maşukuna kavuştuğu gibi,
Sizi bulmuştum,

Hayatımın dönüm noktası oldunuz,
Gönül insanı denince sizi hatırlarım,
Vefa denildiğinde aklıma siz gelirsiniz,
Yüreğime sevgiyle işlendiniz,

Taşa yazı yazar gibi hayatıma yazıldınız.
Biriyle tanıştığımda adı Mehmetse,
Yüzümde tebessüm oluşur,
Çünkü hep aklımdasınız.
Sizi hatırlamamak hiç olur mu,
Ahde vefayı sizden öğrendim.
Anladım ki, HOCAM sen herşeyimizsin.
Çocuklarına gösterdiğin şefkati bizden esirgemedin,
Belki daha çok üzerimize titrediniz.
Sizi seviyorum..
Ebubekir Özüdoğru

Gül
Gül demek güzeldir, ama gülmek lazım,
Gurbette ararsan gülmeyi, bulmak lazım.
Sorma kardeşim gurbette gülmeyi,
Dertliye gülmeyi sormak lazım.

Çiçekler içinde gülü sevmek lazım,
Seversen gurbeti anlamak lazım.
Gülü seven dikenine katlanır derler,
Gurbette “gül” demek sılayı görmek lazım.

Gül ki gurbet sana dar gelmesin.
Eşe dosta hasret kalmayasın.
Sorarlarsa gurbette garibim demeyesin.
Gül ki gurbet sana hasret kalsın.

Ebubekir Özüdoğru

Fani
Sen girdapsın,
Ben ise kapılan,
Dünya fani, her şey yalan,
Yoktur Allah’tan başka tapılan
Dünyayı bıraktım, sükût eyledim.
Dünya malından feragat eyledim.
Gelen geçeni mezarda gördüm.
Gelen geçeni soranlar,
Bir gün gideceğini bilenler,
Ne oldu bana nerdeyim diyenler,
Hesap gününü bekleyen zalimler.

Ebubekir Özüdoğru

Aşk
Gerçek aşkı kaybettik,
Hayat damarlarımızdan biri kesildi.
Yüreğimizdeki masum kuşu öldürdük.
Kanat çırpmadan onu gönlümüzden attık,
Yüreğimize işlemedik aşkı, sevgiyi,

Aklımızı duygularımızı başka yerlere gönderdik.

Yine yalnızlığa sürüklendik,
Muhabbeti unuttuk, samimiyeti kaybettik,
İnsanlar tasavvuf ehliyim diyor,
Ama yaşayış başka, hüner başka,
Hep kendilerini doğru olarak görüyorlar,
Yüreklerinde sevgi filtresi yok,
Her gelen söze kanıyorlar,
Gönüllerinde gerçek aşkı bulamamışlar.
Bulmak için çalışmıyorlar.
Aşkı kanevşeye işler gibi yüreğimize işlemeliyiz.
Hak aşkını vücudumuzda devamlı yeşertmeliyiz.
Gözler aşk deyince yaşarmalı,
Bütün vucut ahenk içinde sevgiye yönelmeli.
Ebubekir Özüdoğru

Düşümde Gördüm Seni
Bir kuş olsam uçsam sonsuzluğa
O sonsuzlukta bulsam seni
ve şöyle fısıldasam
seni gönlüme not ettim.
bir kelebek misali
konsam bir gül dalına
ve sana şunu desem dualarım seninle
dönüp baktığımda tebessümlü gözlerinde
umut, hayat olduğunu, düşümde gördüm.
Ebubekir Özüdoğru

 

 

 

 

 

Etiketler
Paylaş:
"Ebubekir ÖZÜDOĞRU (Şair-yazar)" HAKKINDA YAPILAN YORUMLAR
Şahin Karadağ;

İlhamın daim olsun şair.


07.10.2017 9:43
HEMEN YORUM YAP

img

BU HABERLER DİKKATİNİZİ ÇEKEBİLİR!

DADAŞ Mehmet TAŞTAN (Hukukçu-Şair )
 1967 Erzurum doğumlu.1984′te Erzurum Lisesi’ni bitirdi. 1988′de Marmara Üniversitesi Hukuk...
Dadaş Ahmet COŞKUN ( ŞAİR )
1970 yılında Erzurum’da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Ankara’da tamamladı....
Dadaş Azmi Cihat HATİPOĞLU (Eğitimci-Şair ve yazar)
 27 Aralık 1961 tarihinde Erzurum’da doğdu . İlk, orta ve...
DADAŞ Nejat ÜNAL (Avukat-Şair)
“Bizim Pasinimiz var, Pasinler’de al yeşil giyilir, Alvar’dadır ermişimiz bilinir....