07-23-2010
|
#1 | |||||
|
Administrator 
|
Mucip KINA-ERZURUM
DADAŞ Mucip KINA Eğitimci-Şair ve Yazar  Erzurum'da doğdu. Küçük yaşta şiir ve denemeler yazmaya başladı. İlköğretim sıralarındayken yazdığı öyküler ile öğretmeninin ilgisini çekmeyi başardı. Lise yıllarında ilk şiirlerini yazmaya başladı. İlk yazıları Mahalli Erzurum gazetesi Milletin Sesinde yayınlandı. 1990'lı yılların başında yayınlanan Palandöken Dergisinde şiir ve denemelerini yayınladı. 1990 yılında evlendi. Öğretmenlik mesleğine 22.02.1990 yılında Malatya Doğanşehir'de başladı. Erzurum'da öğretmenlik ve idarecilik yaptıktan sonra 2001 yılında İstanbul Fatih İlçesine Şube Müdürü olarak atandı. Halen İstanbul'da İl Milli Eğitim Müdür Yardımcısı olarak görevine devam etmektedir. İki kız çocuğu babası olan şair, Plandöken Gazetesinde haftalık yazılarını yazmaya devam etmektedir.  Nazlı Erzurum Eteğinde duman, zirvesinde kar Düşmanına hasım dostlarına yar Tüm dünyaya geniş, bir yüreğe dar Yaylalar içinde nazlı Erzurum, Edalı, işveli, nazlı Erzurum. Tarihlerde vardır Erzurum adı, Beşik oldu kültürlere yılmadı, Asla namusuna leke sürmedi Şerefi, şanıyla namlı Erzurum Kederli hüzünlü gamlı Erzurum Diyorlar ki yiğitleri mert olur Yazı serin kışı ise sert olur Görmez isem yüreğime dert olur Şehirlerin, tahtı, tacı Erzurum Dadaşların bahtı acı Erzurum Sevdası var bir yüreğe sığar mı? Rahmet her gün seher ile yağar mı? Erzurum’a bir gün güneş doğar mı? Türkiye’min münbit eli Erzurum Yedi düvel, binbir gülü Erzurum Uzaklardan bir hoş gelir sedası Tey tey diye dadaşımın nidası Bana gelsin başın gözün gadası Sevdan ile dağlar aştım Erzurum Neyleyim ki ayrı düştüm Erzurum Şimdi gitsem dostlar beni bilir mi? O pak belde kucağına alır mı? Garip aşık vatanında ölür mü? Ayrı düştüm yüzüm soğuk Erzurum Yollar uzun, hasret büyük Erzurum Mucip Kına  Ölmek İçin Yürümenin Tadı M.Emin Alper’e Ilık bir sonbahardı ve gönlümde yürümenin tadı En uzak hücremde ihtilal havasında Törenler, kutlamalar Gözlerimde intihar teşebbüsleri Kulaklarımda devrin ironik kahkahası Ve hicran yarası öz ülkemde Öz ülkemde duanın isyanı kabardı Beni saran yaprak havasında güz hüzünleri Ve ölmek için yürümenin tadı Damağımda dahası Gülsuyu ölümlerin korkunç inadı Belki akşam otobüsünde bir küçük duraksama Ama sen ihtilalini patlatınca hüzne Ve bir Müslüman gerillaya söyletince türkünü Bakışlarda okumanın kaskatı ve dinç Kıpkızıl isyanında Kenar mahalle çocukları Ağladı… 1993 Mucip Kına İki Güvercin 1. Kapalı Çarşı’da İki Güvercin Uçuyordu, kaygısız ve pervasızca Birbiriyle oynaşan iki sevdalı yürek, Çarşının kubbesini gök kubbe bilerek Özgürce uçuyordu Ampulleri güneş zannederek. Hanutçuların ısrarları, Turist çağıran ayakçıların bağrışmalarına karışırken Bütün dünya zannediyordu İki güvercin Kapalı Çarşı’yı, Kubbesinde yarışırken. Neler görmüşlerdi bu kubbeden, Sabah sohbetlerinde ne ayıp sözler, Ne küfürler duymuşlardı, Ne pazarlıklara şahit olmuşlardı, Ne günahlar, ne sevaplar Ne yoksulluklar, ne zenginlikler Ne adamlar gelip geçmişti, bu çarşının eski caddelerinden Giderinden altın toplayan çöpçülerin, Yüzyıllardır aynı kubbede uçup duran şu güvercinlerin Gördüğü bu çarşının kapıları açık, Üst katında Edip Cansever’in şiir yazdığı bir dükkanın Alt katında bir Rum çırak hasretle altın bileziği işlerken “Üzerinizden çekilmedi mi güneşin kuşatan sıcaklığı Siz hiç kaybetmediniz mi göğünüzü” diyordu Yıl bindokuzyüzellibeş, Bir yürek kapalı çarşıdan gidiyordu. 2. Beyazıt Meydanında bir avuç yem ile tutsak edilmiş Diğer kardeşlerinden pek de farkı olmayan Özgürlüğü gördüğü ile sınırlayan Ha bir avuç yem ha bir avuç kubbe İçine doğdukları yer ve kendilerine verilen Döşenmiş kadim taşların arasında bir buğday tanesi için, Uzun taş minareler ile yarışarak Gökyüzünde martılarla karışarak Uçarken Neler görmüşlerdi bu minarenin tepesinden Ne eylemler, ne eylemsizlikler 3. Bir de Dobur Ali’nin kafesteki güvercinleri vardı, Fatih’te bir apartmanın çatı katında Uçmak için Dobur Ali kadar sabırsız ve hayran Tutsak bir o kadar Gök yüzünü sınırlayan iç güdüleriyle Özgürlüğü Dobur Ali’nin ıslığı zanneden Göğü bilmeyen, özgürlüğü bilmeyen 4. Bir de “tedirgin bir güvercin” Halaskargazi’de Yüz üstü uzanmış yatıyordu Bir avuç mutluluk için Bir umut için 5. Fatih’te bir ıslık sesini özgürlük Beyazıt’ta göğü kubbe zannederek Uçuyordu bir sabah iki güvercin, kapalı çarşıda Çarşının kubbesini kendi gök kubbesi bilerek. 26.02.2010 Mucip Kına Annesiz Şehrin Çocukları Kötürüm bir kedi gibi geçti bu sokaklardan Uzun şafaklarını hasretle bekleyen kar Bir namlu ucu gibi yara bırakaraktan Bir ucundan birine deşti bu sokaklardan En mahrem yerlerimin sıcak yaralarını. Sahi bitti mi anne upuzun sefaletim Bitti mi gece gündüz canhıraş kavgalarım Gece yine geceyse gündüzün karanlığı Niye bana apansız anlamsız yaralarım Yine sessiz hıçkırık ve yalnız kalmalarım. Soğuk düşünce yine iklimine sevdanın Azrail soluması gün doğarken ülkeme Bahtsız annelerimin nefessiz solukları Ağrıyan kalplerini vururken ciğerime Düşlerime bağlandı derin kan olukları Kaldırım taşlarından binalar yaptın bana Gece gündüz demedin ninniler yaktın bana Haliyle içimdeyken neden uzaktın bana Hiç deme oldu işte bak neler yaptın bana Annesiz kaldı şehrim küstürdün çocukları. Mucip Kına Bir Eylül Gecesi Bir Eylül gecesiydi anne, Abim askerde Gece uyanıverdik Radyoda sert yüzlü insanlardan biri “Netekim” diyordu hoyratça “Netekim devlet her şeye hâkimdir” Abim askerde anne, bense Bir cemse askerin ortasında Radoyada Hasan Mutlucan “Estergon kalesi bre dilber aman” Kayboldum birden bire “Giden gelmiyor acep nedendir” Gidip te dönmemek varken, kayboldum Ben nesi olurum anne bunların Ben nesi olurum Ölüm bir devletti belki avuçlarımızda Biz ise devletin şımarık çocukları Böyle iken sen kayıp annesi oldun Bense tabutlukta ülkü divanesi  2011 Dünya Üniversite Kış Oyunları DADAŞLAR Diyarı ERZURUM'da yapılacak bekleriz.. 
__________________
TÜRKÜLERLE ERZURUM
|
|||||
|
|
 |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
| Stil | |
Normal
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 08:22 AM .